Hér ríkir snjóleysi eins og í Kanada þar sem snjóinn vantar fyrir ólympíuleikana.  Lækurinn hefur verið klakalaus eða klakalítill undanfarið og fjöllin svo að segja snjólaus. 
Héldum ársafmæli um daginn og fengu þær nokkra pakka m.a. buxur, peysu sokka, sokkabuxur, stígvél, regngalla og dúkkur.  Mest gaman var samt að skrautinu og pappírnum, allavega þarf að leika sér að stígvélunum aðeins áður en þau eru tekin í sátt.  Svo erum við boðin í skrírn hjá nóvemberstelpunni þeirra Auðar og Unnsteins um næstu helgi. 
Í fjósinu hefur fækkað aðeins þar sem Vaka fór á Selfoss um daginn ásamt tveim ófengnum kvígum.  Önnur var tvíkelfingur á móti nauti og var fallið 278 kg en hún var um 2ja ára.  Aðeins Menja á eftir að bera þar til burðahrina kemur í mars, þar koma til með að bera fullt af kvígum og nokkrar eldri kýr.  Ætli við höldum ekki áfram að taka til í fjósinu og farga eftir því sem við á.  Annars var ein sú efnilegasta sædd í dag, Kvika 213 undan Jaxl, en hún hefur verið í 40 ltr á dag síðan hún bar fyrir áramót og mjólkast hratt og vel, spurning hvernig Jaxl komi út á þessu ári.  Að minnsta kosti verður óhætt að nota hann miðað við hvernig hún reynist, vonandi að aðrar dætur hans standi sig líka vel.
Alexandra tók sig til um afmælið að skríða á fullu og um leið reisa sig upp á hnéin við allt sem hún gat, jafnvel veggi og gluggatjöld.  Bjarndís eltir hana á fullu og ætlar að skríða líka en þarf aðeins meiri æfingu og styrkingu áður.  Svo nú er þörf á svona búri fyrir þær svo maður geti brugðið af þeim augum augnablik, eða ætli það heiti leikgrind.

Tíminn líður hratt og nú er komið ár síðan að Alexandra Ásta og Bjarndís Erla komu í heiminn.  Við þökkum afmæliskveðjurnar.  Þær fóru í gær í 12 mánaða skoðun og sprautu.  Alexandra Ásta er orðin 9,3 kg og 73 cm, Bjarndís Erla er 9,37 kg og 71,5 cm.  Þær eru sem sagt komnar vel inn í kúrfu miðað við ársgömul börn fullburða.  Á mánudaginn er stefnt á svínabólusetningu með þær en ég og mamma fengum eina slíka í gær og erum lurkum lamdar í dag.  Alexandra er því sem næst komin með 4 tennur í efri góm og 2 í neðri en Bjarndís er með 2 í neðri góm.  Svo má líklega bóka að Alexandra hafi skriðið í dag nokkur skref, meira en bara upp á hnéin.  Bjarndís getur ekki beðið eftir því að geta slíkt hið sama.
Í vikunni var tekið DNA sýni úr folöldunum til að sanna ætterni þeirra, kostar það ávallt smá slagsmál nema við Glóinn Helenuson sem er orðinn hálftaminn á því að bera í augað á honum á hverjum degi.  Á þriðjudaginn kom svo Guðmundur Hallgrímsson með klaufskurðarbásinn og voru allar kýr og óbornar kvígur (það er fengnar) teknar og snyrtar á þeim klaufirnar.  Þetta er allveg bráðnauðsynlegt að gera helst 2svar á ári svo ekki verði til vandamál.  Á árinu 2009 kom hann ekki svo nú sá maður hvað sumar voru orðnar slæmar, en ef þetta er gert 2svar á ári þarf bara rétt að renna á sumar og allt gengur fljótar fyrir sig.
Um síðustu helgi héldum við áfram í Knapamerki 2 en við kláruðum Knapamerki 1 í nóvember hér nokkur úr sveitinni og nokkrir bæjarbúar sem tengjast sveitinni.  Þetta var býsna gott og eitthvað um harðsperrur eftir æfingar á léttri ásetu í marga hringi .

Í byrjun janúar fór svo hún Agla úr fjósinu og í ferðalagið langa.  Hún var fædd 1995 og búin að eiga kálfa á hverju ári frá 2ja ára og að mig minnir ekki nema 2 naut, ein kvíga var seld en aðrar kvígur hafa alið sinn aldur hér í fjósi og er mikill ættbogi kominn frá Öglu.  Hún hefur upplifað rörmjaltakerfi hefðbundið, brautarkerfi, básafjós, og svo nú síðustu árin lausagöngu með mjaltabás.  Þá hefur hún stundum verið nær dauða en lífi en ávallt risið upp (eitt sinn var það á páskum að hún reis upp á 3ja degi).  Henni gekk mjög vel að aðlagast lausagöngufjósi og kjarnfóðurbásnum, hentaði henni mjög vel því hún losnaði eiginlega við slen eftir burð þegar þangað var komið.  Gat stjórnað því algerlega eftir vild hvernig hún hagaði sínu áti, kláraði ekkert endilega kjarnfóðurskammtinn heldur át bara meira af heyi/blöndu.   Svona til fróðleiks þá var fallið af henni 255 kg sem gerir gróft reiknað rúmlega 500 kg, hún hefur líkleg verið um 600 kg þegar hún var upp á sitt besta.  Allar hennar kvígur/kýr eru einnig stórar og miklar.  Alexandra Ásta og Bjarndís Erla skruppu í fjósið og heilsuðu upp á hana áður en hún fór.

Örfáir virkir dagar milli jóla og nýárs, þó að kýrnar spyrji nú ekki að því, þær þurfa sína þjónustu hvern morgun og hvert kvöld.  Í gærmorgun bar hún Sól, það komu 2 kálfar og báðir afturá bak, því miður báðir dauðir.  Þetta voru naut og kvíga undan Glæði.  Þetta eru tvíkelfingar númer 3 þennan veturinn.  Rúnar dýralæknir kom í kvöld og tók hildirnar en þær komu ekki allar sjálfkrafa.  Í gær fór hún Helena suður á land (í landeyjarnar) og mun væntanlega verða ræktunarmeri þar, folaldið er hér heima og er Sprengja inni að passa það, en hún kom inn á aðfangadag því hún var stokkbólgin á vinstri framfæti en er öll að skána.

Stelpurnar voru sprækar um jólin og vöktu langt fram á kvöld á aðfangadag en vöknuðu nú á sínum tíma á jóladag.  Fórum svo í kaffiboð hjá Jóni frænda á sunnudaginn sem vakti mikla lukku.  Í dag var svo "jólatrésskemmtun" (frábært orð) hér á Breiðabliki og voru velflest börn sveitarinnar mætt þar.  Finnbjörn frændi kom með og skemmti sér vel.  Tennurnar eru að hrúgast í þær með tilheyrandi kláða.

Og í fyrrinótt komu smá él til að slá á mesta skammdegisdrungann.  Bjarndís vaknaði um hálffimm með garnagaul en hún var léleg að borða í kvöldmatnum.  Þegar hún var nýsofnuð vaknaði Alexandra enda kominn dagur hjá henni, hún fékk að róla smá stund og svo var Bjarndís vakin.  Þær eru á fullu á gólfinu, velta sér og ýta sér áfram og afturábak.  Æfa sig að sitja og svo frammvegis, teygja sig í skúffur og opna og loka.  Nú fer að líða að því að velja nýjan bílstól (nýja bílstóla), en þetta er allveg heljarinnar frumskógur.  Hann þarf að vera bakvísandi til að byrja með en hægt að snúa svo hann sé framvísandi svo, endast eitthvað svo ekki þurfi að kaupa nýjann allveg strax. HMmmmm.....

Helena hin fagra lenti í ævintýri í gær en hún hafði náð að flækja sig í vír og draga á eftir sér.  Eftir smá æfingar náðist að klippa hann af henni og hún ósár á eftir. 

Eyja bar svo þann 20. og átti kvígu undan Skurð (sem betur fer kvígu).  Tók mig til þegar ég skráði nytina síðast og skráði niður mjaltahraða (flæði) og kom þá ýmislegt fróðlegt í ljós.  Kvika sem er undan Jaxli er 5 og hálfa mínútu að mjólka 19,1 kg og meðalflæði er 3,4 og hámark 4,7, dagsnytin er 42,5 kg og étur hún 5,5 kg kjarnfóður og svo gróffóður að vild.  Kola 174 sem bar nú í desember er 4 mín að mjólka 13,1 kg og hámarksflæði er 4,8 og meðalflæði 3,2 og er dagsnytin að aukast núna jafnf og þétt.  Þessum kúm tekur maður ekkert eftir við mjaltir.  Ef þessar upplýsingar myndu verða skráðar mánaðarlega og teknar saman í gagnasafn væri komin mikil vitneskja um mjaltir sem hægt væri að taka með í útreikninga á kynbótamati, þessar mælingar eru miklu betri en huglægt mat nokkurntíman.  Þessar tölur um flæði breytast svo væntanlega eftir því sem lengra líður á mjaltaskeiðið.
Nú er hrúturinn mættur á svæðið sem tilheyrir jólunum

... eftir að lyfjatesta eina kvíguna sem er búin að vera í langri og strangri meðferð.  Það endaði með engemycin sem vonandi hefur tekið fyrir þetta en hún mun ekki eiga langt líf greyið.  
Um daginn fórum við til Reykjavíkur til barnalæknisins og gekk það bara vel.  Hann sér þær næst í apríl (fyrir vorverk). Alexandra Ásta er orðin 8,4 kg og 69 cm og er komin ágætlega inn í kúrfu fyrir börn fædd fullmeðgengin 18. janúar.  Bjarndís Erla er orðin 8,3 kg og 68 cm og er sömuleiðis komin inn í kúrfu fullmeðgenginna barna fædd 18. janúar.  Hann mælti nú með svínaflensu bólusetningu fyrir þær, ekki síður þar sem þær eru fyrirburar en þeim er hættara en öðrum að veikjast illa.  Þá er bara að vona að eitthvað bóluefni verði til í landinu handa þeim.
Hér kom veturinn um sl. helgi og er enn, það snjóaði aðeins og fauk í smáskafla en þetta er líklega sýnishorn miðað við það sem er norðanverðu á nesinu eða út í Breiðuvík.  Mamma hélt upp á 70 ára afmælið á sunnudaginn (afmælið var 30. nóv) og komu allflestir sem von var á nema Kalli sem lagði ekki í langferð fram og til baka úr Skagafirði og nokkrir til viðbótar.  Að sjálfsögðu voru stelpurnar skoðaðar í bak og fyrir af ættingjum og voru þær hinar sprækustu og sprelluðu.  Sondre kom í afmælið en hann er að fara til Noregs núna á föstudaginn.
Á mánudaginn fórum við á hádegsiverðarfund í Borgarnesi um nautaárganginn 2003 sem er að hluta til dálítill "skandall" ásamt meira efni hjá Magnúsi B. Jónssyni og Sigríði Jóhannesdóttur framkv. stýrur BV.  Alexandra hafði litla þolinmæði eftir hádegi og reyndi hvað hún gat að yfirgnæfa Magnús, vona samt að upplýsingar um nautin hafi komist til skila
Þá styttist í jólin   Eitt er víst þau koma, allavega komst ég að því í fyrra að þau koma hvar sem maður er og hvernig sem maður er, því er óþarfi að farast úr stressi heldur njóta augnabliksins.

Síðastliðna viku hefur hann Davíð skítaniðurfellingameistari af Suðurlandinu verið hér að fella niður kúamykju og fiskislóg.  Heilmikil og verðmæt næringar/áburðarefni á þessum tímum sem verð á áburði er eins og raketta á uppleið og ekkert á leiðinni niður.  Það voru 5 bæjir sem nýttu sér niðurfellingu þetta sinnið og allir kátir nema meðhöndlunin á fiskislóginu þarf að finna nýjar brautir.  Fiskislógið frá Miðhrauni er gríðarlega köfnunarefnissríkt og tókum við sýni til að greina það í frumeindir (reyndar eru sumar frumeindirnar ansi stórar með öngli á endanum sem Davíð var lítt kátur með).  Ef svo fer fram sem horfir getum við dregið all verulega úr áburðarkaupum frá sl. vori, en þá var dregið úr öllu nema köfnunarefninu.  Dugar nú haugplássið eitthvað fram á nýjaárið eða langleiðina í mars ef allt heldur.  Víða um land eru fiskislógi dælt í sjó út, efni sem er gríðarlega ríkt af áburðarefnum sem geta hjálpað bændum að draga úr kostnaði á búum sínum, hér þarf að ryðja brautina og koma þessu í nýtanlegt form og ofaní jörðina.

Ekkert varð úr ferð suður þessa vikuna þar sem læknirinn gat ekki tekið á móti okkur sökum veikinda, en við stefnum á næstu viku. 
Komst á fulltrúafund Auðhumlu fyrir viku og hitti margt fólk, ágætt að komast svona út á meðal manna aftur.

Já það var kornræktin síðast Hún gekk bara vel, áætluð uppskera eitthvað yfir 4 tonn á hektara miðað við 85% þe, sumir akrar voru að gefa mjög vel meðan aðrir voru að gefa minna eins og gengur.  Hálmurinn náðist einnig og til að ná honum sem þurrustum var honum snúið, en hann var búinn að liggja og fá mikla rigningu yfir sig og frost.  Þannig að nú er búið að þrífa rúlluvélina og koma henni í skjól fyrir veturinn.  Gæsin er að mestu farin, sést kannski ein og ein.  Skyttunum gekk misjafnlega að hitta þær en þær voru í stórum flokkum og oft illviðráðanlegar.
Allar kindur eru komnar á hús, en þær voru eitthvað að flækjast upp í Borgarholtstúnum og þvælast yfir skurði þar og týndu 2 lífinu þar.  Ein hefur týnt sínu lífi í sumar (hún Silvía Nótt).  Það á svo að farga 2, annari vegna elli og hinni vegna jafnvægisleysis (verður afvelta endurtekið).  Það voru svo 4 gimbrar settar á og 2 smálömb undan Silvíu Nótt fá að lifa veturinn.  Lömbin fóru svo á Hvammstanga og heimtakan fór í kistuna.  Meðalþungi var 18,47 kg gerðin 9,96 og fita 7,91. 
Kvígurnar eru einnig komnar inn fyrir þónokkru síðan.  Núna um miðjan mánuðinn bera nokkrar fyrsta kálfi.  Þær sem eru nú þegar bornar eru bara hinar efnilegustu.  Agla gamla klikkaði ekki og kom með kvígu.  Já og hann Sondre, norskur strákur sem rak á fjörur okkar, er að verða búinn að læra númerin á flestum kúnum sem eru mjólkandi.  Hann var fljótur að læra á fjósverkin.  Hann er mikill útivistargarpur, dundar sér við það að hlaupa hérna út að Krossum stöku sinnum og styttri ferðirnar eru farnar út að Mel eða rétt út fyrir Mel (svona eins og við förum í reiðtúr).  Hérna eru á járnum ennþá Hátíð, Dugur, Röðull og Snælda og næ ég stöku sinnum að skreppa á bak.  Annars fann ég hjól til að brúka
Í næstu viku fara svo stelpurnar í eftirlit á Barnaspítalann.

Þá fer kornskurði þetta haustið því sem næst að verða lokið.  Uppskera er með ágætum og á sumum stöðum framar vonum.  Nánari uppskerutölur koma síðar.  Gæsaskyttur geta þá tekið gleði sína óspillta þar sem hér er gæsin í þúsundum að flækjast milli akranna hér upp í flóa og fyrir neðan, skreppa í ber í flóanum eða niður á fjörurnar þegar sjórinn fellur út.  Það er bara spurning um að vera svo heppinn að liggja þar sem hún sest í það og það skiptið. 
Kýrnar hafa lokið burðarlotu nema ein á tal á föstudaginn og svo næst í október.  5 naut og ein kvíga komin.  Þær kvígur sem eru bornar eru allar mjög efnilegar, tvær undan Ferðalang og ein undan Tein en sú hin sama er undan Öglu ættmóður sem á einmitt tal snemma í október en hún er fædd veturinn 95/96 og hefur skilað að mestu kvígum þannig að hún á hér stóran ættboga í fjósinu.  Kvígan sú arna heitir Þorgerður og hún átti naut undan Skurði, það kom á óvart að kálfurinn var húfóttur  Þorgerður er einstaklega róleg og yfirveguð og mjólkast vel það sem af er að minnsta kosti.  Þá bar ein kvíga undan HaukatunguSkjöldu sem var ágæt kýr, hún er mjög þæg og mjólkast vel, því miður var hún með E coli sýkingu í einum spena við burð en engemycin snarlæknaði hana og mjólkast hún jafnt núna.  Hún er óskaplega lík móður sinni, fyrst í mjaltabásinn og vakandi í hjörðinni.  Hún er rauðhryggjótt og er það nokkuð mikið um þann lit núna þar sem margar kvígurnar eru undan Teinssonum.  Grönótt er horfið úr fjósinu nema nautkálfurinn undan Mjöll en Mjöll datt í doða fyrir viku mjög illa og náði sér ekki upp, hjartað gaf sig á endanum.  Dóttir hennar sem var grönótt fór nýborin úr bráðajúgurbólgu milli jóla og nýárs sl.
Já það er víst haustjafndægur í dag.

.... rigningartíð  Jamm það hefur rignt ansi drjúgt hérna síðasta sólarhringinn eða rúmlega það.  Í gær fórum við í Borgarnes og voru árnar á leiðinni í miklum ham.  Stelpurnar fengu sprautu og voru vigtaðar og mældar.  Alexandra Ásta er nú 7,45 kg og 65 cm á lengd, Bjarndís Erla er 7,3 kg og 63 cm á lengd.  Það sem sagt dregur saman með þeim í þyngd enda er Bjarndís Erla farin að æla mun minna og stundum er hún í sama bolnum langt fram eftir degi.  Alexandra Ásta tollir varla á bakinu þegar hún er á teppinu, skellir sér á magan og dundar þar.  Bjarndís Erla var á undan að velta sér á magan en sækir ekki eins stíft að velta sér og Alexandra Ásta gerir núna,  henni finnst ekki eins gott að liggja á maganum og Alexöndru Ástu. 
Í fyrradag var rokið til að slegið kornið hér fyrir neðan enda var gæsin farin að líta það hýru auga.  Það er um að gera að nýta dagana þegar þeir gefast, þó þeir séu bara hálfir.  Kannski verður eitthvað hægt að gera á laugardaginn

Nú er kornskurður langt kominn en þó ekki búinn.  Einnig á eftir að bjarga hálminum í plast en hann er notaður sem undirburður undir kýr, kálfa og kindur, þannig má spara ómæld kaup á sagi t.d.
Nú síðutu daga hafa Alexandra Ásta og Bjarndís Erla verið í íþróttaæfingum á gólfi og eru farnar að mjaka sér áfram og afturábak á maganum.  Hugurinn ber þær þó lengra en getan ennþá.  Í gær fóru þær í bíltúr m.a. inn í Bjarnarhöfn og kíktu á Hidda og Hrefnu í safninu.  Í næstu viku eiga þær svo að vara í Borgarnes í sprautu og mælingu.
Á föstudaginn bar svo Össudóttir, hún átti naut.  Næst ber líklega Vaka.
Í dag á að skera korn á Bláfeldi (það sem ekki hefur fokið enn) og á Ölkeldu. 

Í sumar gerðist fáheyrður atburður.  Ég var búin að sjá kind með 2 lömbum troða sér inn á tún nokkrum sinnum, svo var það einn morguninn (snemma) þegar við vorum að hita pelana að kindin var komin hérna fyrir framan eldhúsgluggann  Þröstur og Kolur ruku út og brá kindinni svo mikið að hún hljóp inn í fjós en lömbin tvístruðust eitthvað út í loftið.  Við nánari skoðun á kindinni sást að merkið í henni var appelsínugult sem er af Mýrunum, frekari fyrirgrennslan leiddi í ljós að hún var frá Hrafnkelsstöðum, frekar langt ferðalag hjá henni.  En semsagt lömbin leika lausum hala hér í sveit líklega.  Þá fannst hérna rétt sunnan megin við Mel sjórekið hræ af rollu sem var einnig frá Hrafnkelsstöðum.  Leiðum við líkur að því að hún hafi farið í sjóinn í Skógarnesi miðað við áður þekktann reka.  Þá er spurningin um hvernig komust þær þessa leið?  Er varnargirðingin svona léleg eða hvað?

Nú er þriðja áhlaupi í bókhaldi þetta árið því sem næst lokið.  Vaskskil eru þann 1. september og er ég búin með því sem næst allar færslur (kannski ein eftir).  Afstemmingar búnar og nokkrar villur fundust og er búið að rekja allar færslur á tékkareikningum (ég er frekar smámunasöm þar).  Það er orðið alllangt síðan ég byrjaði að færa fyrri hluta ársins enda tekur allt lengri tíma nú þegar ég sit ekki rakleitt við eins og áður og nægði einn dagur fyrir hvern mánuð.  Núna var það nærri ein vika með einn mánuð . 
Stelpurnar stækka enn og sitja nú með smástuðningi og ferðast um á teppunum á gólfinu, Bjarndís Erla er nálægt því að koma sér á grúfu sjálf, þarf lítið að hjálpa henni til að komast alla leið.  Þær snúa sér á bakinu á gólfinu í hálfhring eða meir, Alexandra Ásta vildi nú samt stundum geta hlaupið þangað sem hún ætlar að fara.
Nú styttist í kornskurð og lítur veðurspáin vel út næstu daga, gott væri að geta klárað þetta sem allra fyrst því gæsirnar standa hér á veisluborðum dag og nótt.  Uppskeran lítur vel út og spennandi að sjá hvað hún verður að lokum.

Á morgun verða þær Alexandra Ásta og Bjarndís Erla 7 mánaða, þó er þroskinn enn miðaður við 6. apríl.  Undanfarna daga hafa þær verið að æfa sig að sofa í vagninum saman á daginn og gengið svona á ýmsu.  Ælustandið á Bjarndísi er mun betra, orðið nokkuð langt síðan hún ældi í gegnum nefið líka, en það sullast enn töluvert upp úr henni og er stundum vanlíðan í maganum líka með grátri og tilheyrandi.  Þær fá núna graut tvisvar á dag og er maginn að jafna sig á því.  Á föstudaginn fórum við út undir Jökul í berjamó með þær og gekk það ágætlega.  Veður var mjög hagstætt hlýtt en skýjað.  Alexandra Ásta kúkaði upp á bak og þurfti fataskipti.  Fengu þær pela í berjamó einnig en engin ber.  Í gær tókum við rúntinn í Sauraskóg en sá bíltúr var svefntími hjá þeim.
Nú er verið að hamast í bókhaldinu en vaskskil nálgast óðfluga, fylgiskjöl fyrstu 6 mánuðina verða eitthvað á fjórðahundraðið, sem þýðir að fylgiskjöl ársins nálgast þúsund. 
Búið er að slá nýræktirnar, en þær voru ekki mjög mikið sprottnar.  Aðeins slegin óáborin há.  Kvígurnar hafa haldið uppi gamalgrónum hætti að æða um allt svo stundum þarf að bregða skjótt við og ríða í veg fyrir þær hvort sem þær eru á leið vestur með sjó eða suður með víkum.  Nú í vikunni verður mjög stór stórstraumur 4,5 metrar og ef lægðagangur verðu þá mun hér allt fara á flot og betra fyrir kindurnar að halda sig fjarri fitjunum en kindur vestan úr Staðarsveit sem hafa verið að streða hingað í lækinn munu þá líklega verða á flæðiskeri staddar  Það hefur gerst að hér í læknum hafi drukknað lömb í svona stórum flæðum (Höfuðdagsstraumur).  Eitthvert sinnið var gamli báturinn settur á flot til að bjarga kindum snemma morguns en báturinn mun sennilega sökkva ef hann ætti að setja á flot nú.

Nú eru þurrkarnir heldur farnir að reyna á þolrifin.  Síðastliðna viku höfum við brynnt kúnum úti með þeim hætti að sækja vatn í skurði/læki og setja í fiskkör í beitihólfum.  Brunnurinn er farinn að verða heldur vatnslítill svo kýrnar verða að drekka járnbætt vatn.  Mjólkin er þá líklega járnbætt eða hvað?  Á Hjarðarfelli rigndi í júlí 25 mm sem er með eindæmum lítið, oftast hefur það verið frekar um 250 mm, hér niðurfrá hefur rignt enn minni þar sem fjöllin hafa tekið rigninguna til sín undanfarinn mánuð.  Það komu reyndar pollar í síðustu viku sem Finnbjörn skemmti sér vel yfir.  Kartöflugrösin eru farin að visna sökum vatnsskorts og tún láta á sjá.  Nú rennur upp í minninu úðakerfin sem voru um víðan völl í Svíþjóð sem við sáum fyrir ári síðan, þetta voru svona öflugar byssur sem skutu vatnsgusum á víð og dreif, það væri þörf fyrir þær núna.  Hér er ekki leyfð nein óþarfa vatnsnotkun, en engu að síður er áætlun að setja stelpurnar í bað, helst á morgun.

Skyndilega fara síðkvöldin að vera dimm, eða öllu heldur ekki björt sem dagur.  Maður þarf að kveikja ljós þegar stelpurnar eru lagðar til eftir síðasta pela dagsins.  Ég hef lagt mig í líma við að ímynda mér að það sé ofsalega kalt úti í sumar og kemur alltaf á óvart í þau skipti sem ég kemst út fyrir hússins dyr hvað það er nú samt hlýtt.  Í dag og í gær var svo heldur kaldara úti en hefur verið og í gærkvöldi var hitinn nálægt 5 gráðum.  Í svona norðannæðingi hafa kýrnar lítið að gera úti nema maður sé áfjáður í að fá að meðhöndla júgurbólgu eða hækka frumutöluna í tanknum, þegar til eru lausagöngufjós er það heilbrigðara fyrir kýrnar að fá að hafa það notalegt inni.  Aftur á móti hefði mátt rigna meira hér í gær og dag það náði varla að rykbinda veginn.  Já og fyrri slætti er lokið fyrir nokkru og búið að slá smá grænfóður sem endaði nú eins og hálmur.  Ástæðan fyrir því var að samstæðan hefur bilað (verksmiðjugalli sem gerir alla hér sótsvarta ) og þurrkurinn svo mikill að allt ofþornaði.  Það verður eflaust skrítinn svipurinn á rannsóknafólkinu þegar það fer að meðhöndla heysýnið, ætli þurrefnið verði ekki 85%
Þá er einnig búið að keyra heim rúllurnar nema grænfóðrið.  Ekki verður borið á til að fá há því hennar er ekki þörf, en það þarf að hreinsa túnin engu að síður fyrir haustið. 
Í gær fórum við í Borgarnes með stelpurnar í skoðun og sprautu, þær eru orðnar ríflega 60 cm og Alexandra 6,1 kg og Bjarndís 5,7 kg rúmlega. 
Sindri kom frá Færeyjum eftir að hitta vin sinn þar.  Í gær var hann svo orðinn veikur með flensu skít (bara að það sé ekki svínaflensa).  Svo hér ríkir farbann á milli húsa í bili.
Í kvöld hefur svo verið vatnslaust á bænum og er verið að vinna í því.  Vonandi bara loft inni á leiðslunni.